ما به کارآفرینان و سرمایهگذاران توصیه میکنیم که قبل از پذیرش رویکردهای بسیار سیستماتیک در تصمیمگیری، مرحلهی رشد استارتآپ را در نظر بگیرند. در حالی که معتقدیم مدل علمی در تمام مراحل توسعهی استارتآپ مفید است، نحوهی ارزیابی موفقیت آن باید متناسب با سطح بلوغ کسبوکار تغییر کند.
بنیانگذاران استارتآپهای نوپا
پذیرش عدم قطعیت بهعنوان یک بخش طبیعی از روش علمی در مراحل اولیه بسیار ضروری است. رهبران استارتآپهای نوپا باید انتظار نوسانات کوتاهمدت در عملکرد را داشته باشند و برای آن آماده باشند، زیرا در این مرحله، فرضیات اساسی مدل کسبوکار در حال ارزیابی و اصلاح هستند.
تمرکز اصلی باید بر روی توسعهی یک «نظریهی جامع از ارزش» باشد، پیش از آنکه بهینهسازی بر اساس معیارهای عملکردی آغاز شود.
تنظیم انتظارات ذینفعان بهدرستی بسیار مهم است؛ تلاش برای عبور سریع از این مرحلهی آزمایشی میتواند استارتآپ را در مسیری نادرست قرار دهد که در نهایت منجر به شکست شود.
بنیانگذاران استارتآپهای تثبیتشده
موفقیت در این مرحله، از طریق بهینهسازی مستمر در چارچوب مدل کسبوکار موجود به دست میآید. این امر شامل اجرای آزمایشهای سیستماتیک در ویژگیهای محصول، روشهای بازاریابی و ابتکارات مربوط به خدمات مشتریان است.
رهبران این مرحله باید به دقت نتایج این بهبودهای تدریجی را اندازهگیری و ارزیابی کنند تا رشد پایدار و افزایش عملکرد اقتصادی را تضمین نمایند.
نتیجهگیری:
استارتآپهای نوپا باید از روش علمی برای توسعهی بنیانهای قوی کسبوکار خود استفاده کنند، حتی اگر در کوتاهمدت منجر به افت عملکرد شود. استارتآپهای بالغ باید از روش علمی برای بهینهسازی و رشد پایدار در مدلهای کسبوکار موجود خود بهره ببرند.
راهنمایی برای سرمایهگذاران
سرمایهگذاران باید انتظارات عملکردی خود را متناسب با سطح بلوغ مدل کسبوکار استارتآپها تنظیم کنند. در مراحل اولیهی یک استارتآپ، ارزش واقعی در ارزیابی دقیق و راهبردی کسبوکار نهفته است، حتی اگر این روند بهطور موقت بر شاخصهای رشد تأثیر منفی بگذارد.
به جای تمرکز صرف بر موفقیتهای سریع و زودبازده، سرمایهگذاران باید به نشانههای یادگیری سیستماتیک و تفکر راهبردی در سازمان توجه کنند.
تصمیمگیری علمی: مسئلهی خوب یا بد بودن نیست، بلکه زمان و زمینه مهم است
استارتآپهای نوپا باید فضای کافی برای بررسی فرضیات بنیادی کسبوکار خود داشته باشند—حتی اگر این فرآیند باعث ایجاد عدم قطعیت موقت شود.
استارتآپهای تثبیتشده میتوانند از روشهای علمی برای بهینهسازی فرآیندهای موجود خود استفاده کنند و به رشد سریع عملکرد مالی دست یابند.
بنیانگذاران موفق باید این تفاوت را درک کنند و استراتژی تصمیمگیری خود را متناسب با مرحلهی رشد کسبوکار تنظیم کنند:
• بدانند که چه زمانی باید عقبنشینی کنند و مفروضات اساسی خود را ارزیابی کنند.
• چه زمانی باید از آزمایشهای علمی دقیق برای بهینهسازی روندهای مؤثر استفاده کنند.
نتیجهگیری:
روش علمی، مانند هر ابزار دیگری، بسته به نحوهی استفاده از آن، میتواند اثرات متفاوتی بر عملکرد کسبوکار داشته باشد.
موفقیت در تصمیمگیری علمی نهتنها به استفاده از آن بستگی دارد، بلکه به این وابسته است که در چه مرحلهای و برای چه هدفی به کار گرفته میشود.